woensdag 24 mei 2017

RECENSIE | Runa - Vera Buck

Parijs 1884. Op de neurologische afdeling van de enorme Salpêtrière-kliniek voert dokter Charcot experimenten uit op hysterische patiënten. Van overal in Europa reizen mensen naar zijn macabere voorstellingen, waar de zenuwarts als een soort tovenaar zijn vrouwelijke patiënten laat dansen.

Maar dan wordt op een dag Runa bij de kliniek afgeleverd: een jong meisje dat niet vatbaar lijkt voor alle bekende behandelmethodes. De artsen dompelen haar in ijsbaden of binden haar dagenlang vast op bed, maar niets lijkt het diep verwarde meisje te kunnen helpen. Jori Hell, een Zwitserse student geneeskunde, ruikt een mogelijkheid om te promoveren en stelt iets voor aan dr. Charcot wat tot dat moment als ondenkbaar gold. Als eerste arts wil hij de waanzin rechtstreeks uit de hersenen van een patiënte snijden, met alle risico’s van dien.

Als er door heel Parijs onheilspellende boodschappen opduiken en kort daarna lijken gevonden worden van mensen die op schokkende wijze om het leven gebracht zijn, stelt de politie een onderzoek in. Ook de gepensioneerde, aan de drank geraakte inspecteur Lecoq, bemoeit zich met de zaak nadat een bekende van hem dood gevonden wordt – zonder ogen, en haar lichaam van top tot teen beschreven met onbegrijpelijke boodschappen. Naarmate het onderzoek vordert en de dag van de experimentele operatie dichterbij komt, beginnen zowel Lecoq als Hell te vermoeden dat Runa veel meer is dan alleen een meisje met een getroebleerd verleden…


Runa is Vera Bucks debuut. In haar thuisland Duitsland ging dit boek niet onopgemerkt voorbij, maar bij ons kreeg het maar weinig aandacht.

Runa speelt zich af aan het einde van de negentiende eeuw. De neurologie en de psychiatrie staan nog in de kinderschoenen. Er wordt volop geëxperimenteerd met hypnose en zowat alle geestesziekten worden toegeschreven aan hysterie of melancholie. Jori Hell, één van de belangrijkste pionnen in dit verhaal, is een Zwitserse student geneeskunde. Hij raakt gefascineerd door Runa, een verward meisje dat opgenomen wordt in de Salpêtrière-kliniek in Parijs. Geen enkele gangbare behandeling lijkt haar te kunnen helpen. Hell ziet zijn kans schoon om te promoveren en overhaalt de beroemde dokter Charcot om mee te werken aan een nooit gezien experiment: hij wil de waanzin uit de hersenen van Runa snijden.

Een tweede belangrijke verhaallijn is weggelegd voor Lecoq, een gepensioneerde en aan lager wal geraakte politie-inspecteur. Hij raakt betrokken bij het onderzoek naar een aantal schokkende moorden waarbij mysterieuze boodschappen werden achtergelaten op de plaats delict. Op het eerste zicht hebben deze en de vele andere verhaallijnen niets met elkaar te maken, maar gaandeweg begin je verbanden te leggen en uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes in elkaar.

Vera Buck schetst een fascinerend en tegelijk bizar beeld van een tijd waarin artsen het niet zo nauw namen met ethiek en er duchtig op los experimenteerden. De behandelingen en onderzoeken die de artsen uitvoeren zijn zo mogelijk nog gruwelijker dan de moorden die inspecteur Lecoq onderzoekt.

De schrijfster geeft aan dat Runa een mix is van feiten en fictie. Hoewel de literatuurlijst en het verhaal zelf getuigen van uitvoerige research en de indeling van het boek opgevat is als een medische studie, is de schrijfstijl alles behalve klinisch of zakelijk.

Met zijn 600 pagina's en de vele verhaallijnen lees je deze historische thriller niet snel even weg. Gelukkig zijn de figuur van Runa en de beweegredenen van Jori Hell intrigerend genoeg om je erdoorheen te werken.


Runa
Oorspronkelijke titel: Runa (Vertaling door Corry van Bree)
Vera Buck
Aantal pagina's: 608
ISBN 9789045211664
Karakter Uitgevers (mei 2016)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen