vrijdag 4 november 2016

RECENSIE | Halve helden - Karen Dierickx

11 november 1918. Op Margrietjes zestiende verjaardag komt er een eind aan Wereldoorlog I. Het is een vreemde tijd: zomaar teruggaan naar vier jaar geleden gaat niet, en een nieuw evenwicht vinden lijkt ook al niet zo simpel als gedacht. Krijgsgevangenen en frontsoldaten keren druppelsgewijs terug. Eerst worden de teruggekeerde soldaten nog als helden onthaald, maar al gauw blijkt dat ze hooguit halve helden zijn, die nog vastzitten in hun herinneringen aan het front of de kampen. Voor de achterblijvers zijn zij het levende bewijs van wat ze zo graag willen vergeten. Margrietje staat erbij en kijkt ernaar. Zelf kijkt ze vol verwachting uit naar de thuiskomst van haar vader en vol vrees naar de terugkeer van haar broer Wannes. Voorzichtig durft ze zelfs de hoop toe te laten dat haar grote droom eindelijk een stapje dichterbij zal komen. Al ziet ze niet meteen hoe dat zou moeten gebeuren… 


Halve helden is alweer het vierde boek van Karen Dierickx waarin de Eerste Wereldoorlog centraal staat. Ze kiest ook dit keer weer voor een jong meisje als hoofdpersonage: Margrietje Gaublomme. We leerden haar voor het eerst kennen in De grote verliezer. Daarin vertelt ze over de lotgevallen van haar familie tijdens het begin van de Eerste Wereldoorlog. Halve helden gaat verder in 1918, het laatste oorlogsjaar, maar eerst blikt Margrietje terug op de voorbije jaren. Zo kun je ook als je - net zoals ik - De grote verliezer niet gelezen hebt toch perfect volgen. Op haar zestiende verjaardag komt er dan eindelijk een einde aan de oorlog, maar ze merkt al snel dat niets ooit nog hetzelfde zal worden als daarvoor.

Krampachtig wilden ze de oorlog en de bezetting vergeten, maar er bleef gewoon te veel van over om hen er dagelijks aan te herinneren. Niet alleen de doden of de tekorten hielden de herinnering levend en tastbaar, ook de teruggekeerde soldaten deden dat, en zeker de verminkten. (...) Een potlood dat valt, breekt, al is de breuk aan de buitenkant niet zichtbaar; zo'n potlood krijg je nooit meer helemaal goed. (Pag. 192)

Waar De grote verliezer bedoeld is voor lezers van een jaar of twaalf, is Halve helden een echte Young Adult. Margrietje is als het ware meegegroeid met haar lezers. Ze is ondertussen een jongedame die heel goed weet wat ze wil. Tegelijk worstelt ze met wat er van haar verwacht wordt en met het keurslijf waar ze in zit. Ze zoekt haar plekje in de wereld met vallen en opstaan en dat maakt haar tot een herkenbaar personage. Het is haar grote droom om te gaan studeren, maar ze beseft heel goed dat de kans dat ze deze droom kan verwezenlijken bijzonder klein is.

Net zoals in haar vorige boeken beschrijft Karen Dierickx ook dit keer treffend het dagelijks leven tijdens en vlak na de Eerste Wereldoorlog. Ook aan het thuisfront hebben mensen vier jaar afgezien en honger geleden en nu de gevechten zijn gestopt en de Duitsers zich hebben teruggetrokken, is er nog steeds een tekort aan voedsel en kleding. Hun wanhoop is zo mogelijk groter dan tijdens de oorlog. Toch is er her en der ook plaats voor wat humor, zodat het verhaal niet zo troosteloos en donker is als de cover doet vermoeden.

Met Halve helden overtuigt Karen Dierickx nog meer dan met haar vorige boeken. De manier waarop ze het dagelijks leven aan het thuisfront schetst is ongeëvenaard en in combinatie met een realistisch, herkenbaar personage als Margrietje maakt het Halve helden tot één van de beste boeken die ik dit jaar al las.


Halve helden
Karen Dierickx
Aantal pagina's: 350
ISBN 9789461315328
Uitgeverij Van Halewyck (oktober 2016)

Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen