woensdag 31 mei 2017

RECENSIE | En toen werd het zwart - Yannick Ottoy

Het begon toevallig, op een nieuwe school waar hij niemand kende en zij ook naartoe was gestuurd. Hij, dat is Noah, een kleurenblinde jongen die van sterren en fietsen houdt. En zij, dat is Alizée, een Rwandees meisje dat is gevlucht voor de genocide in haar land.

Op een septemberochtend komen ze samen, en wat begint als het delen van onwennigheid, groeit in de loop der jaren uit tot een complexe cocktail van liefde en vriendschap. Zullen ze dat schaarse moment van contact ervaren, of drijft het lot hen weer uit elkaar?


En toen werd het zwart was oorspronkelijk de novelle waarmee Yannick Ottoy in 2013 de eerste prijs won bij de literaire talentenjacht Manuscripting. Twee jaar later debuteerde hij met Drang, een roman over het Heizeldrama die hem de Bronzen Uil Publieksprijs opleverde. In tussentijd werkte hij verder aan de romanversie van En toen werd het zwart die uiteindelijk een paar weken geleden verscheen.

Rode draad doorheen het boek is de vriendschap tussen Noah en Alizée. Noah is een kleurenblinde jongen; enig kind en verknocht aan fietsen en de sterren. Alizée is een Rwandees meisje, op de vlucht voor de genocide. Ze komen op dezelfde school terecht en sluiten tegen wil en dank vriendschap. Door de jaren heen ontstaat er een buitengewone band tussen hen. Hun paden lopen vaak uit elkaar, maar kruisen elkaar telkens weer. Noah's gevoelens voor Alizée veranderen langzaam maar zeker, maar zij lijkt dit niet op te merken. Alle emoties en conflicten bereiken uiteindelijk een kookpunt en een dramatisch einde lijkt onafwendbaar.

Noah is een fascinerend personage. Hij is een dromer, alleen maar bezig met fietsen en naar de sterren kijken. Zijn kleurenblindheid maakt hem tot wie hij is en bepaalt letterlijk en figuurlijk de manier waarop hij naar de wereld kijkt. Ook Alizée is bijzonder innemend. Zij is een doener, een wereldverbeteraar. Allebei hebben ze hun kleine kantjes, wat hen minder perfect, maar des te interessanter maakt. 

Met 230 pagina's is En toen werd het zwart geen dik boek, maar wel eentje vol pareltjes van zinnen en rake observaties. Met oog voor detail en veel gevoel beschrijft Ottoy de bijzondere band tussen Noah en Alizée. Wat zij delen is geen doorsnee vriendschap en in eerste instantie lijkt hun vriendschap zelfs een beetje vreemd. Ze hebben niks gemeen, behalve het feit dat ze nieuw zijn op school. 

Daarnaast wordt al van bij de proloog duidelijk dat hun eerste ontmoeting een reeks gebeurtenissen in gang heeft gezet die zullen leiden tot een dramatische afloop. Ik had min of meer een idee van wat er zou gaan gebeuren, maar de uiteindelijke afloop is zo onvoorspelbaar dat ik er zonder meer stil van werd.


En toen werd het zwart is een pretentieloze roman, vol rake observaties, met personages die je interesse wekken en die vasthouden nog lang nadat je de laatste bladzijde hebt omgeslagen.


En toen werd het zwart
Yannick Ottoy
Aantal pagina's: 230
ISBN 9789022333556
Uitgeverij Manteau (mei 2017)

Met dank aan de uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen